Þessir ódælu synir tröllanna Grýlu og Leppalúða hafa lifað með þjóðinni svo öldum skiptir. Þeir voru lengst af sagðir stórir, ljótir og luralegir, auk þess að vera bæði hrekkjóttir og þjófóttir. Eitthvað hafa sveinarnir þó bætt sig í aldanna rás. Þeir eru nú snyrtilegri til fara og helst frægir fyrir að lauma litlum gjöfum í skóinn hjá góðum börnum þá nótt sem þeir koma til byggða.
Í textunum um jólasveinana hefur aðallega verið stuðst við Sögu daganna
eftir Árna Björnsson (Mál og menning, 1996).